Takiej imprezy w Arenie Toruń już nigdy nie będzie

To już niedługo. 20 marca w Kujawsko-Pomorskiej Arenie Toruń odbędą się Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkiej Atletyce Kujawy Pomorze 26 - największe wydarzenie lekkoatletyczne w Polsce od 2014 roku, czyli od identycznej imprezy rozegranej w Sopocie.

Arena Toruń od momentu powstania zdążyła być już gospodarzem wielu dużych imprez królowej sportu – mistrzostw Europy (pięć lat temu), mityngów Diamentowej Ligi Copernicus Cup czy wszelkiej maści mistrzostw Polski. Bez fałszywej skromności można też powiedzieć, że światowa federacja Mastersów zrobiła sobie w Toruniu stolicę, bo co chwilę są u nas mistrzostwa globu albo Europy.

Takiej lekkoatletycznej imprezy, jaka czeka nas w dniach 20-22 marca tego roku jednak jeszcze nie było. I niczego „powyżej" nie zorganizujemy, bo światowych mistrzostw na otwartym stadionie, które – nie oszukujmy się – mają dużą wyższą rangę, raczej w Toruniu sobie nie wyobrażam. Dobiliśmy więc do sufitu.

Historia halowych lekkoatletycznych mistrzostw świata jest lekko pogmatwana, bo tak do końca nie wiadomo, czy można do niej zaliczyć te z 1985 roku w Paryżu, które nazywały się Światowymi Igrzyskami Halowymi, czy liczyć ją od 1987 roku, gdy zawody w Indianapolis ochrzczono mistrzostwami świata. Obojętnie, jedno czy drugie chciałoby się napisać, że to raczej dość młoda impreza, ale – z drugiej strony – przecież minęło jej około czterdzieści lat. Dodajmy jeszcze, że w klasyfikacji medalowej najpierw triumfowała Niemiecka Republika Demokratyczna, a później trzykrotnie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Patrząc na to choćby z tej strony na pewno halowy czempionat nie należy do młodzieniaszków.

Niewątpliwie znaczenie toruńskiej imprezy rośnie, gdy wspomnimy, iż będzie ona rozegrana w Polsce dopiero po raz drugi. To, czy będzie o niej głośno, zależy jednak w głównej mierze od samych zawodników. Im lepsze osiągną rezultaty, tym więcej będzie się o Toruniu mówiło. Tak było choćby w 2020 roku, gdy Szwed Armand Duplantis pobił podczas Copernicus Cup wynikiem 6 metrów 17 centymetrów absolutny (stadionowy i halowy) rekord świata w skoku o tyczce. Wtedy o nas było naprawdę głośno. I choć tamten rekord przeżył tylko tydzień, to swoje „pięć minut" mieliśmy. Do dziś zaś możemy się szczycić tym, że to właśnie u nas narodził się nowy Serhij Bubka.

Wracając jednak do historyczności wydarzenia. Jak już napisałem wcześniej – niczego większego rangą już w Arenie Toruń nie zorganizujemy. A nawet nie wyrównamy, bo zanim przyznanoby nam znowu mistrzostwa świata, to ten obiekt będzie już przestarzały. W innych dyscyplinach trudno również liczyć na coś większego. Owszem, Polska zapewne jeszcze wiele razy będzie organizowała mistrzostwa świata w jakichś dyscyplinach zespołowych, ale najważniejsze mecze, z udziałem naszych rodaków toruńską halę ominą. Za małe mamy na to trybuny...

Dlatego musimy mieć świadomość – niebawem obiekt przy ulicy Bema osiągnie apogeum swojej świetności. Nigdy wcześniej nie gościł i nigdy później tego typu wydarzenia gościć już nie będzie. Dlatego trzeba trzymać kciuki, by wszystko udało się jak najlepiej. Organizacyjnie pewnie sobie poradzimy, ale wpływu na frekwencję najlepszych zawodników i osiągane przez nich wyniki już nie mamy. W tej sytuacji, jak zawsze w sporcie, przydałoby się jeszcze trochę szczęścia.

Autor: Piotr Bednarczyk

Chcesz być na bieżąco z informacjami z Torunia i okolic? Obserwuj nas na Facebooku oraz Instagramie.